من بی نهایت دوستت دارم.خون من از خون تو جاریست.نفسهام با نفسهات آشناست.اما ..........اصلا بی خیال شو هیچی........دنیا همش دروغه.

خوب آدم دیونه باشه وندونه کی به کیه .هیچ به یک دیوانه فکر کردی و دیدی که همش می خنده..پس....یک لحظه برای خودت باش و بخند تا تو هم دیوانه باشی ولی دیوانه ی دل خودت.

زود باش کلیک کن

            خیلی سخته که تو چشاش نگاه کنی اما بدونی که برای تو نیست

                       خیلی سخته وقتی باهاش حرف می زنی بدونی که چشمش به         

                                             توست اما قلبش جای دیگه                         

                      خیلی سخته وقتی آرزو داری دستاشو لمس کنی ببینی که دست

                                        دیگری جای خالی انگشتاتو پر کرده                      

                   خیلی سخته شبا به یاد چشماش غرق در اشک پلکاتو روی هم بذاری

                       آره همه ی اینا سخته و سخت تر از همه اون موقعی بود که

                   بهش گفتی دوست دارم واونم برای لحظه ای توی چشمای بارونیت

                                    نگاه کرد و با یه پوزخند از کنارت گذشت                     

عشق یعنی دستهایم ماله توست

چشمهای خسته امدنباله توست

عشق یعنی ما گرفتار همیم

دوستدار هم طرفدار همیم 

هر چه میخواهد دلش آن می کند

میکشد ما را و کتمان میکند

عشق غیر از تاولی پر درد نیست

هر کس این تاول ندارد مرد نیست

آمدم تا عشق را معنا کنم

بلکه جای خویش را پیدا کنم

آمدم دیدم که جای لاف نیست

عشق غیر از عین و شین و قاف نیست

خدایا : تنهایم مگذار ... که تنهاترینم !

چگونه باور کنم لحظه های بی تو بودن را ، شب و روز دیده ی حسرت بارم بر سنگفرش خیابان می لغزد لحظات دردناک جدایی چون نیشتری بر جان خسته ام فرو می رود چشمانم هر سایه ای را به امید دیدن قامت استواری می بلعد آخر می دانی تو برایم چه مفهومی داری ؟ داستان شیدایی پروانه به گرد شمع را شنیده ای ؟ من آن پروانه پر و بال سوخته بودم که هر دم بر گرد شمع وجودت می گشتم تا پر و بال خویش را بسوزانم و از حرارتت نیرو بگیرم . ای دیدگان حسرت زده به چه می نگرید به راهی که او باز نخواهد گشت ؟ ای افکار پریشان و عصیان زده به چه می اندیشی ؟ به روزهای خوش گذشته یا به غروب قلب بیمارم ؟ ای خوب من ، ای مهربانم آیا شود روزی که تو مسیح وار بر من رخ نمایی و من با عطر نفس های تو زندگی دوباره ای را آغازگر شوم ؟ در اینجا خبر سکوت مرگ چیزی نیست خانه در انزوای سرد خود تو را فریاد می زند نمی دانی چه دلتنگم من در این کویر محنت زده نشان از تو می جویم . بی تو خورشید بر من نمی تابد ، بی تو زندگی سرد است ، بی تو بهاران خزانی بیش نیست ، بی تو گلها نخواهند رویید ، بی تو حتی خورشید هم بر مجمر سینه آسمان نخواهد درخشید ، بی تو پرندگان نیز نخواهند خواند بیا که دستان غم و یخ زده ام نیازمند توست تویی که قلبی به پاکی زلال چشم ساران داری تویی که روح خدایی در تو دمیده است ! اینک بر من طلوع کن ، طلوع کن تا بار دیگر از حرارتت زندگی را از سر گیرم که بی تو من مرده ای بیش نیستم ، بر من طلوع کن تا حیات جاوید یابم و در لحظه لحظه ی عشق تو اشباع شوم !!!

نقل قول از مسعود*با تشكر*

خدايا من تورا ديدم

درون آن عمارت كه ملاتش خون دلهاي فقيران بود

خدايا من شنيدم آن صدايت را

كه از اعماق قلب مادري در داغ فرزندش دمادم ناله ها مي زد

خدايا من تورا ديدم

ولي در قعر چشمهاي گدايي

كز سر ناچيز بودن آن، نگاهش را به دست عابران كوچه و برزن طلاقي داد

و خدايا من صدايت را شنيدم

از دل آن بي گناهي كه درون قعر زندان بود و

در تاريكي پي حقيقتي عجيب بود

و باز هم صدايت را شنيدم

اين بار از دوستي كز دشمني بدتر برايم بود و

با يك تيشه نامرئي و سنگين هزاران ضربه بر ريشه ام فرود آورد

هرگز تو را فرموش نخواهم کرد حتی اگر مرا از یاد ببری

 و هرگز از تو رنجور نخواهم شد

 و اگر با مژگانت اشاره ای کنی فرسنگها راه خواهم پیمود چرا که شب عشق بسیار طولانی است
و قلبم در آرزوی تو می سوزد
آنگاه که از برابر دیدگانم دور شوی
خورشید وجودت پنهان می گردد
و ابرهای غم و اندوه مرا در بر می گیرند
و به دنیای غریبی می برند
همیشه در قلبم حضور داری
و عشقت زندگی ام را گل باران کرده است
تمامی این دنیا را با قلبی پر از رمز و راز به دنبالت طی کرده ام

محبوبم همیشه به انتظار

بازگشتت خواهم ماند

آيا چه بنامييم............

شما بگوييد.........

پنهان نگاهم مي کند چشمي و صد ناز

پنهان نگاهش مي کنم مي خوانمش باز

خورشيد خندان لبش با مي هم آغوش....

پنهان نگاهم مي کند چشمي و صد ناز

پنهان نگاهش مي کنم مي خوانمش باز

خورشيد خندان لبش با مي هم آغوش

مهتاب تابان رخش با گل هم آواز

مي خواهدم، پيداست از طرز نگاهش

دزديده ديدن هاي او مي گويدم راز

مي خواهدم ، وز شوق اين احساس جانبخش

ذرات من پيوسته در رقصند و پرواز

مي خواهمت، اي باغ لبريز از ترانه

مي خوانمت در اشک و آواز شبانه

مي بينمت در تارو پود سينه، در دل

چون هرم آتش مي کشي در من زبانه

مي آرمت از لا به لاي جان به دفتر

تا در سرود من بماني جاودانه

مي جويمت در آسمان در برگ در آب

مي پرسمت از قله هاي بي نشانه

با ياد تو ، سرگشته در کوهم هميشه

آميزه اي از شوق و اندوهم هميشه

مي خواهمت ، اي با تو شيرين زندگاني

اي دستهايت ساقه هاي مهرباني
 

اي هستي ام را کرده چشمان تو تاراج

بخشيده بار ديگرم شور جواني
 

اي برده چشمانت مرا از ظلمت خاک

تا روشني هاي بلند آسماني

پيش تو خاموشم اگر، برمن نگيري

چشم تو مي داند زبان بي زباني

مي خواهمت اي خوشتر از صبح بهاران

اي چشمهايت عشق را، آيينه داران

اي کاش مي گفتي چه مي خواهد دل تو

از اين دل آواره در اندوه زاران

عشق تو، خوش مي پرورد در جان پر درد

شعري که ماند جاودان در روزگاران

ساقي ، به فريادم برس ، غم پرپرم کرد

چشمان او ، چشمان او ، خاکسترم کرد

از جدا شدن نوشتي رو تن زخمي هر برگ  

گريه كردم و نوشتم نازنينم يا تو يا مرگ  

به تو گفتم باورم كن ميون اين همه ديوار  

تو با خنده اي نوشتي هم قفس خدانگهدار  

بنويس مهلت موندن يه نفس بود  

سهم من از همه دنيا يه قفس بود  

بنويس که خيلي وقته واسه تو گريه نکردم  

سر رو شونه هات نذاشتم مثل دستات سرد سردم  

من که تو بن بست غربت زخمي از آوار پاييز  

فکر چشماي تو بودم با دلي از گريه لبريز  

شب عاشقونه ي من چه حروم شد  

مهلت بودن با تو چه تموم شد  

ندونستم بايد از تو مي گذشتم          

وقتي از غربت چشمات مي نوشتم  

بنويس مهلت موندن يه نفس بود  

سهم من از همه دنيا يه قفس بود  

بنويس که خيلي وقته واسه تو گريه نکردم  

سر رو شونه هات نذاشتم مثل دستات سرد سردم

سلام ثانیه های عاشقانه

سلام ای فصل پر ترانه

سلام

من منتظرت بودم

منتظر عاشقانه گفتنهایت

منتظر بودم تا دوباره داغداران بیزبانت زیر شکنجه ی قدمهایم لب باز کنند

از عاشقانه های غروب تابستان برایم بگویند

از آغوش های گرم

از بوسه های شرم

من بیصبرانه انتظار ترانه ی آسمانت را میکشم

این بار آسمانت مرثیه نخواهد خواند چون گذشته ها

این بار دیگر نه من دینی به آسمانت دارم و نه آسمانت دینی به من

منتظربودم تا بیایی و عاشقانه عاشقت شوم

عاشقانه عاشقم شوی ای فصل عشق

عاشقانه، همین

بزم زیبایی میشود

آسمانت با عاشقانه هایش ، من بادلم ، تو و برگهای هزار رنگت

کلی وقت داریم تا از همه ی آنها برایم بگویی

لحظه های دیدار هم

غروبهای پر ترانه ی آسمان

میعادگاهمان

کوچه باغ قصه گو

میدانی که کجاست؟

همان جایی که سال گذشته غمهایت را برایم باریدی

کنار همان تکه سنگ صبوری که سال گذشته اش برایت باریدم

زیر همان بید عروسی که با او پیمان عشق بستم

و با او رشته ی عشق گسستم

راستی امسال خدا و فرشتگانش هم کنارمان هستم

از خدا خواستم تا نگاهبان عشقمان باشد

منتظرم باش

بارخدایا

قطره‌ دلش‌ دريا مي‌خواست. خيلي‌ وقت‌ بود كه‌ به‌ خدا گفته‌ بود.

باشون اوجالسین آی ساوالان مرد اوغلارا دایاغسان

عشق یعنی  تا سحر دریا شدن

                     مثل یک پروانه  بی  پروا شدن

                            عشق یعنی سر به زیر انداختن

                                  درحریم دلبری  جان   باختن

                                        عشق یعنی بر سر دار آمدن

                                              بی  محابا  دیدن  یا ر آمدن

       عشق یعنی پرزدن بی بال وپر

            دیده را  دریا  نمودن تا  سحر

                 عشق  یعنی  گفتگو  با کربلا

                      سر کشیدن  باده  از جام  بلا

                            عشق یعنی دیده برخنجرزدن

                               مثل طوطی درقفس پرپرزدن

عشق یعنی گم  شدن  در جام  می

           راز  دل بی پرده  بشنیدن  زنی

                 عشق  یعنی  خاک  پای  خاکیان

                      می  زدن در  حلقه ی   افلاکیان

                           عشق یعنی مثل یک گل وا شدن

                                  فــارغ  از  بی  تابی  دنیـــا  شـدن

به چه عشق می ورزی؟

می شنوی : زندگی!

اگر بپرسی :

از چه می ترسی؟

می شنوی : زندگی!

اگر بپرسی :

به چه می خندی؟

می شنوی : زندگی!

زندگی دیوانه وارترین تجربه یی ست

که امکانش به ما داده شده!

فرصتی برای انسان شدن

و انسان ماندن!

عاشقی حقیقته عکس غلط املایی داره؟!

خنده تلخ آدمها همیشه از دلخوشی نیست

گاهی شکستن دلی کمتر از آدم کشی نیست!

گاهی دل اینقدر تنگ میشه که گریه هم کم میاره

یه حرف خیلی ساده هم گاهی چقدر غم میاره....

خداوندا تو را قسم میدهم به هفت آسمانت ،

پاکی و معصومیت کبوترانت ،

به شقایقهای دشتهای بیکرانت ،

تو را قسم میدهم به ستاره های کهکشانت ،

 به دریاهای جاودان و به آبهای جاری و روانت ،

تو را قسم می دهم به برگهای پریشان حال خزانت ،

 که قلبمان مشکن ،

 اشکمان مریز و آباد کن دلهایمان ،

 غرق نعمت کن روزگارمان ،

 با عزت کن ناممان ،

 دلپذیر کن کاممان و قرین صحت کن جانمان ،

 خدایا پروردگارا

تو را قسم میدهم به پرستوهای غربت کشیده ،

 به عظمت غروب ،

به سادگی سحر و به آرمش سپیده ،

 به پاکی
لبخندهای کودکانه

 و به عزت و عصمت عشقهای جاودانه ،

 که قلبمان را مجذوب محبت ،

زبانمان مست مروت

و وجدانمان را برقرار عدالت گردان .

 پروردگارا پنجره دل بگشا به سوی بیماران ،

 گرفتاران ،

به سوی سرهای بی سامان ،

به سوی دلهای چشم انتظار

 و عاشقان بی صبر و قرار که چشم انتظارند ،

چشم انتظار شفای تو ،

 وفای تو ، عطای تو و رضای تو .

 پروردگارا پنجره دل بگشای

 به سوی دلهای دردمند که دلی دردمند دارم

 و سری سرگردان و فکری نگران

 و گمشده ای در غبار روزگار

 و روحی بی صبر و قرار

و دلی چشم انتظار .